امام علی (ع) : همه ی کارهای خوب و جهاد در راه خدا در برابر امر به معروف و نهی از منکر چون قطره ای است در دریای عمیقامام علی (ع) : همه ی کارهای خوب و جهاد در راه خدا در برابر امر به معروف و نهی از منکر چون قطره ای است در دریای عمیق1. زیانکارترین مردم آنکس است که عمری به آرزو گذراند و روزگار , وی را به منظور نرساند و از دنیا بدون توشه برون رود و در پیشگاه خداوند دلیلی نداشته باشد. (نهج الفصاحه ،ح 108)
2. بر امت خویش بیش از هر چیز از هوس و آرزو بیم دارم. (نهج الفصاحه ، ح 114)
3. هیچ یک از شما آرزوی مرگ نکند اگر نکوکار است شاید نیکی فزون کند و اگر بدکار است شاید راه رضا سپرد. (نهج الفصاحه ، ح 2521)
4. هیچ کس نباید از مشقتی که به او رسیده آرزوی مرگ کند. (نهج الفصاحه ، ح 2522)
5. هر که سلامت خواهد مراقب گفتار خویش باشد و از آنچه در دل دارد چیزی
بر زبان نیارد , عمل نیک کند و آرزو کوتاه دارد.
(نهج الفصاحه ، ح 3053)
6. متقدمان این امت به یقین و زهد نجات پیدا یابند و متاخرانش به بخل و آرزو هلاک شوند. (نهج الفصاحه ، ح 3121)
7. هر که صبوری کند به امید و آرزوی خویش برسد. (نهج الفصاحه ، ح 2773)
8. هوشیار آن است که بر خویش مسلط است و برای پس از مرگ عمل کند و ناتوان است که هوسهای خویش را تبعیت کند و از خدا آرزوی بسیار دارد. (نهج الفصاحه ، ح 2197)
9. از اهمال (سستی و کوتاهی) و طول امل (آرزو) بپرهیزید که موجب هلاکت اقوام است. (نهج الفصاحه ، ح 985)
10. آدم پیش از آنکه مرتکب گناه شود مرگش جلو چشمش و آرزو پشت سرش بود و همینکه مرتکب گناه شد خدا آرزوی او را جلو چشمش و مرگش را پشت سرش قرار داد ؛ بدین جهت پیوسته آرزو می کند تا می میرد. (نهج الفصاحه ، ح 569)
11. چهار چیز نشان بدبختی است : خشکی چشم , سختی دل ؛ آرزوی دراز و حب ّبقا (بیش از حد لزوم) (نهج الفصاحه ، ح 255)
12. هر که برای امت من یک شب آرزوی گرانی کند خدا چهل سال عبادت او را باطل کند. (نهج الفصاحه ، ح 2937)
13. اگر فرزند آدم دره ایی از نخل می داشت , مثل آن آرزو می کرد و باز مثل او آرزو می کرد تا وادی ها آرزو کند , شکم فرزند آدم را جز خاک سیر نمی کند. (نهج الفصاحه ، ح 2345)
14. وقتی کسی آرزویی می کند مراقب باشد که چه آرزو می کند , زیرا نمی داند
که از آرزوی وی در نامه اعمال چه می نویسند.
(نهج الفصاحه ، ح 190)
15. شش چیز است که اعمال خوب را نابود می کند , اشتغال به عیب خلایق , سنگدلی و دنیا پرستی و بی شرمی و درازی آرزو و ستم گری که بس نکند. (نهج الفصاحه ، ح 1736)
16. آرزوی مرگ نکنید. (نهج الفصاحه ، ح 2436)
17. هر ثروتمندی روز قیامت آرزو می کند که در دنیا فقط قوت خویش می داشت. (نهج الفصاحه ، ح 2673)
2. آن كه بخشش اموال بر او سهل باشد، اميدها به او رو كنند. (شرح غررالحكم ، ج 5، ص 229)
3. آرزو را راست مپنداريد كه فريبنده است و آرزومند فريب خورده . (نهج البلاغه ، خ 85، ص 208)
4. آرزوهاى نفسانى ، خِرد را به غفلت وادارد و ياد خدا را به فراموشى سپارد. (همان ، خ 86، ص 208)
5. كسى كه به آرزوى دراز دل سپارد عملش به بدى مى گرايد. (نهج البلاغه ، ح 35، ص 1103)
6. آن كه با زمام آرزويش حركت كند ناگهان با فرا رسيدن مرگش به زمين مى خورد.(همان ، ح 18، ص 1095)
7. مبادا آرزوها بر شما در دنيا چيره شود، در صورتى كه دوران عمر و مهلت شما طولانى نيست. (نهج البلاغه ، خ 52، ص 139 و 1340)
8. بـدانيد كه شما در روزهايى به سر مى بريد كه فرصت جمع آورى توشه است و از پس آن ، مرگ است . (همان ، خ 28، ص 98)
9. اى مردم ، بيشتر از همه ، از دو چيز بر شما مى ترسم ، پيروى از هوس ، و آرزوى دراز. (نهج البلاغه ، خ 42، ص 127)
10. برترين (مرتبه) دين كوتاه كردن آرزو است، و برترين عبادت اخلاص عمل. (غررالحکم ، باب آرزو)
11. به راستى كه زيانكارترين مردمان در معامله و نوميدترينشان در تلاش و كوشش، كسى است كه تن خويش را در راه به دست آوردن آرزو هاى خود فرسوده كرده، ولى مقدّرات در رسيدن به خواسته اش او را يارى نكرده، از دنيا با حسرت هاى خود بيرون رفته و در خانه آخرت با وبال هاى آن گام نهاده است. (غررالحکم ، باب آرزو)
12. به راستى كه خداى سبحان مبغوض دارد آنها را كه آرزوشان طولانى و بد عمل هستند. (غررالحکم ، باب آرزو)
13. طولانى ترين مردم در آرزو بدترين آنها در عمل هستند. (غررالحکم ، باب آرزو)
14. دروغترين چيزها آرزو است. (غررالحکم ، باب آرزو)
15. كجا فريب مى دهد شما را آرزو هاى دروغ. (غررالحکم ، باب آرزو)
16. دورترين چيزها آرزو است. (غررالحکم ، باب آرزو)
17. بپرهيز از آرزوى دور و دراز كه چه بسا فريب خورده اى كه به آرزوى دراز خويش مفتون گشته و كار خود را تباه كرده و مرگش سر رسيده، كه نه به آرزويش رسيده و نه آنچه را از دست داده تدارك كرده است. (غررالحکم ، باب آرزو)
18. بپرهيز از تكيه كردن بر آرزوها كه اين كار، شيوه بى خردان است. (غررالحکم ، باب آرزو)
19. آرزو را دروغ بدان و بدان تكيه مكن، كه به راستى آرزو فريب است و آرزومند بدان، فريب خورده است. (غررالحکم ، باب آرزو)
20. پرهيز كنيد از آرزوى شكست خورده و مغلوب، و نعمت ربوده شده. (غررالحکم ، باب آرزو)
21. بپرهيزيد از آرزوى باطل، چه بسا مردمى كه به استقبال روزى رفته اند كه آن را به پايان نبرده اند، و چه بسا كسى كه در آغاز شب مورد غبطه ديگران بوده ولى در پايان شب (از دنيا رفته و) سوگوارانش بر او گريسته اند. (غررالحکم ، باب آرزو)
22. بپرهيزيد از فريب آرزوها كه بسا آرزومند روزى كه آن روز را در نيابد، و سازنده ساختمانى كه در آن سكونت نكند، و گرد آورنده مالى كه آن را نخورد، و شايد آن مال را از راه باطلى گرد آورده، و (يا) از طريق حقّى كه آن را نداده، و به صورت حرام به آن مال رسيده و گناه و وبال آن را به دوش كشيده است. (غررالحکم ، باب آرزو)
23. آدم ناتوان بر آرزوى خود تكيه كند، و در عمل كوتاهى كند. (غررالحکم ، باب آرزو)
24. آرزو پيوسته در حال تكذيب و دروغ پردازى است، و درازى زندگانى براى آدمى آزار دهنده است. (غررالحکم ، باب آرزو)
25. آرزو همچون سرابى است كه هر كه آن را ببيند فريبش دهد، و هر كس بدان اميد بندد نوميدش كند. (غررالحکم ، باب آرزو)
26. آرزوى اندك موجب تباهى عمل گردد. (غررالحکم ، باب آرزو)
27. نفس انسانى از آرزو تهى نيست تا آن گاه كه در كام مرگ در آيد. (غررالحکم ، باب آرزو)
28. هيچ فريبنده اى فريبنده تر از آرزو نيست. (غررالحکم ، باب آرزو)
29. چيزى دروغگوتر از آرزو نيست. (غررالحکم ، باب آرزو)
30. كوتاهى آرزو براى انجام عمل ياور خوبى است. (غررالحکم ، باب آرزو)
31. هيچ كس نيست كه آرزويش را دراز گرداند جز آنكه مرگ را فراموش كرده و كارش را بد انجام دهد. (غررالحکم ، باب آرزو)
32. چه شده است شما را كه آرزو داريد چيزى را كه نيابيد، و گرد آوريد آنچه را نمى خوريد، و بنا كنيد آنچه را در آن سكنى نگيريد. (غررالحکم ، باب آرزو)
33. خرد ورزى نكرده كسى كه آرزويش را طولانى كند. (غررالحکم ، باب آرزو)
34. هيچ كس نيست كه آرزويش را طولانى كند جز آن كه در عمل كوتاهى نمايد. (غررالحکم ، باب آرزو)
35. چه وسيله بدى است آرزو، براى تباه كردن عمل. (غررالحکم ، باب آرزو)
36. تكيه كردن بر آرزو از حماقت و بى خردى است. (غررالحکم ، باب آرزو)
37. كسى كه اميد سيراب شدن از سراب داشته باشد، نوميد گردد و تشنه بميرد. (غررالحکم ، باب آرزو)
38. كسى كه در مسير آرزوى خود گام نهد مرگش او را در اندازد. (غررالحکم ، باب آرزو)
39. كسى كه آرزو داشته باشد چيزى را كه ممكن نيست، انتظارش طولانى شود. (غررالحکم ، باب آرزو)
40. كسى كه در ميدان آرزوى خويش به پيش رود، با مرگ خويش به رو در افتد. (غررالحکم ، باب آرزو)
41. کسى كه آرزويش را دراز كند عملش را تباه كرده. (غررالحکم ، باب آرزو)
42. كسى كه به پايان آرزويش كوتاه باشد عملش نيكو گردد. (غررالحکم ، باب آرزو)
43. كسى كه به پايان آرزوى خود رسيد، بايد چشم به راه فرا رسيدن مرگش باشد. (غررالحکم ، باب آرزو)
44. كسى كه فريفته آرزو شود، آرزو گولش زند. (غررالحکم ، باب آرزو)
45. كسى كه آرزويش دراز شد عملش بد گردد. (غررالحکم ، باب آرزو)
46. براى فريب دادن انسان، همان آرزو بس است. (غررالحکم ، باب آرزو)
47. چه بسا آرزومندى كه نوميد شود، و چه بسا غائبى كه باز نگردد. (غررالحکم ، باب آرزو)
48. چه بسا اميد دارنده به چيزى كه آن را در نيابد. (غررالحکم ، باب آرزو)
49. چه بسا نيرنگ خورده آرزو كه عمل خود را (به خاطر همان آرزو) تباه كرده است. (غررالحکم ، باب آرزو)
50. آرزو را كوتاه كنيد و از در رسيدن ناگهانى مرگ بترسيد، و به عمل شايسته مبادرت كنيد. (غررالحکم ، باب آرزو)
51. بسيار اندك است كه آرزوها راست گويند. (غررالحکم ، باب آرزو)
52. آرزو را كوتاه كنيد و به عمل پيشى گيريد، و از رسيدن ناگهانى مرگ بترسيد كه به راستى هرگز آن اميدى كه انسان به باز گشتن روزى دارد آن اميد را به بازگشت عمر ندارد، آنچه امروز از روزى انسان از دست برود اميد آن هست كه فردا افزون گردد، ولى آنچه ديروز از عمر انسانى از دست رفته اميدى به بازگشت آن نيست. (غررالحکم ، باب آرزو)
53. آرزو را كوتاه كن كه عمر كوتاه است، و كار خير را بسيار كن كه كم آن نيز بسيار است. (غررالحکم ، باب آرزو)
54. راست بودن مرگ از دلهاى شما بيرون رفته، و به جاى آن فريب آرزو بر شما چيره گشته است. (غررالحکم ، باب آرزو)
55. آرزوها را كم كن، تا عمل هاى تو خالص و پاك گردد. (غررالحکم ، باب آرزو)
56. آرزويت را كوتاه كن كه چه نزديك است اجل و مرگت. (غررالحکم ، باب آرزو)
57. هر آرزويى را فريبى است. (غررالحکم ، باب آرزو)
58. بسا آرزو ها كه دروغ گويند. (غررالحکم ، باب آرزو)
59. در فريب آرزوها و گذشتن اجل ها سر رسيدن آنها است. (غررالحکم ، باب آرزو)
60. در فريب آرزو، مهلت ها سر آيد و اجل نزديك شود. (غررالحکم ، باب آرزو)
61. شخص نادان را آرزوى دروغش فريفته و در نتيجه عمل نيكو از دست او رفته است. (غررالحکم ، باب آرزو)
62. فريب آرزو عمل را تباه كند. (غررالحکم ، باب آرزو)
63. در شگفتم از كسى كه اجل خود را در اختيار ندارد چگونه آرزويش را دراز گرداند. (غررالحکم ، باب آرزو)
64. پيروى از آرزو عمل انسانى را تباه سازد. (غررالحکم ، باب آرزو)
65. خوشا به حال كسى كه آرزويش را كوتاه كند، و فرصت و مهلت خود را غنيمت داند. (غررالحکم ، باب آرزو)
66. نهايت آرزو مرگ است (و با آمدن مرگ آرزوها بريده شود) (غررالحکم ، باب آرزو)
67. تباهى عمر (انسانى) در ميانه آمال و آرزوهاست. (غررالحکم ، باب آرزو)
68. بدترين مردم كسى است كه آرزوى دراز و عمل بد دارد. (غررالحکم ، باب آرزو)
69. از آرزوى دراز خود به كوتاهى اجل و مرگت بيفزا، و تندرستى و سلامت ديروزت تو را مغرور نسازد كه به راستى مدت عمر اندك است و تندرستى محال است. (غررالحکم ، باب آرزو)
70. خوارى مردان در نوميد شدن از آرزوها است (كه بدانها دل بسته بودند) (غررالحکم ، باب آرزو)
71. چه بسا اميدى كه به خاطر آرزويى دروغ (كه منشأ آن اميد بوده) انجام نشود. (غررالحکم ، باب آرزو)
72. چه بسا طمع دروغى به خاطر اميد به آرزويى غايب (و دور از نظر كه بدان طمع بسته و دروغ در آيد) (غررالحکم ، باب آرزو)
73. چه بسا أجل و مرگى كه نهفته در زير آرزو است. (غررالحکم ، باب آرزو)
74. ميوه و ثمره آرزو، تباهى عمل است. (غررالحکم ، باب آرزو)
75. چه بد خصلتى است آرزو كه عمر را فانى كند و عمل را از دست بدهد. (غررالحکم ، باب آرزو)
76. با رسيدن به آرزوها دست زدن به امور هولناك آسان گردد. (غررالحکم ، باب آرزو)
77. با عمل، بهشت به دست آيد، نه با آرزو. (غررالحکم ، باب آرزو)
78. به راستى شما اگر فريب آرزوها را بخوريد اجل هاى شتابان در وقتى كه
عمل ها از دستتان رفته است شما را نابود كند.
(غررالحکم ، باب آرزو)
79. به راستى كه تو هرگز به آرزويت نخواهى رسيد، و از مدت عمر مقرّر نخواهى گذشت، در اين صورت از خدا بترس و در خواسته ها اعتدال را مراعات كن. (غررالحکم ، باب آرزو)
80. آرزو وسيله تسلّط شيطانها بر دلهاى غافلان و بى خبران است. (غررالحکم ، باب آرزو)
81. آرزو مرگ را نزديك و اميدها را دور گرداند. (غررالحکم ، باب آرزو)
82. آرزو عمل را تباه و عمر را فانى كند. (غررالحکم ، باب آرزو)
83. آرزو ، خدعه گر و فريبكار و زيانبار است. (غررالحکم ، باب آرزو)
84. آرزو رفيقى است انس آور. (غررالحکم ، باب آرزو)
85. آرزو نهايت ندارد. (غررالحکم ، باب آرزو)
86. آرزو پرده مرگ است. (غررالحکم ، باب آرزو)
87. آرزو مرگ را به فراموشى سپارد. (غررالحکم ، باب آرزو)
88. آرزو ها به پايان نرسد. (غررالحکم ، باب آرزو)
89. آرزو ها مرگها را نزديك كند. (غررالحکم ، باب آرزو)
90. آرزو ها وسيله فريب بى خردان است. (غررالحکم ، باب آرزو)
91. كسى كه فريفته آرزو ها باشد فريب خورده است. (غررالحکم ، باب آرزو)
92. دنيا بر پايه آرزو است (و نبايد بدان دل بست) (غررالحکم ، باب آرزو)
93. آرزو فريب دهد، و ظلم و تجاوز بر زمين زند. (غررالحکم ، باب آرزو)
94. آرزو، سخت فريبنده است. (غررالحکم ، باب آرزو)
95. آرزو فريب مى دهد، و زندگانى مى گذرد. (غررالحکم ، باب آرزو)
96. كسى كه عملش نيكو باشد به آرمان خود رسيده. (غررالحکم ، باب آرزو)
97.آرزو ها را دروغ بدانيد، و از عمرهاى خود با انجام بهترين عمل ها غنيمت گيريد، و همانند سبقت گرفتن مردمان عاقل و خردمند سبقت گيريد. (غررالحکم ، باب آرزو)
98. آرزو ها سرمايه هاى افراد كم عقل است (و اساس سوداى آنها است) (غررالحکم ، باب آرزو)
99. آرزوها شيوه بى خردان است (و عاقل كسى است كه آرزوها را به خود راه ندهد) (غررالحکم ، باب آرزو)
100. آرزو ها انسان را فريب دهند. (غررالحکم ، باب آرزو)
101. آرزو ها پراكنده است (و به پايان نرسد) (غررالحکم ، باب آرزو)
102. آرزو هاى والا همّت مردان است. (غررالحکم ، باب آرزو)
103. آرزو ها تو را فريب دهد، و در نزد حقايق اين عالم تو را واگذارد و رها كند. (غررالحکم ، باب آرزو)
104. از آرزو ها دورى كنيد كه در حقيقت آنها مرگهايى مسلّم هستند. (غررالحکم ، باب آرزو)
105. بپرهيز از اعتماد كردن بر آرزو ها كه آن سرمايه بى خردان است. (غررالحکم ، باب آرزو)
106. شريفترين توانگرى و بى نيازى ترك آرزو هاست. (غررالحکم ، باب آرزو)
107. سودمندترين دارو ترك آرزو است. (غررالحکم ، باب آرزو)
108. بپرهيزيد از آرزوها، زيرا آنها خرّمى و طراوت نعمتهاى خدا را از نظر شما مى برد، و كوچك شمردن آنها و كمى شكر و سپاسگزارى آنها را بر شما لازم مى دارد. (غررالحکم ، باب آرزو)
109. حاصل آرزوها، دريغ و افسوس است. (غررالحکم ، باب آرزو)
110. حاصل آرزوها تأسف است و ميوه آن تلف شدن جان است. (غررالحکم ، باب آرزو)
111. بسا آرزويى كه به مرگى بسته باشد (يعنى به مرگ ديگرى) (غررالحکم ، باب آرزو)
112. بدترين نيازمنديها آرزو ها است (زيرا پايان ندارد و پيوسته انسان آرزويى ديگر دارد) (غررالحکم ، باب آرزو)
113. خوشا به حال كسى كه آرزو هاى خود را دروغ شمارد، و دنياى خويش را به خاطر آبادى آخرتش ويران كند. (غررالحکم ، باب آرزو)
114. بسا هست كه آرزو فريب مى دهد. (غررالحکم ، باب آرزو)
115. هر انسانى جوياى آرزوى خود است و مرگ او نيز جوياى اوست. (غررالحکم ، باب آرزو)
116. آرزوهاى بسيار از تباهى عقل است. (غررالحکم ، باب آرزو)
117. دروغ گويد كسى كه ادّعاى ايمان كند در حالى كه به آرزو هاى فريبنده و بازي هاى دروغ دنيا دل بسته است. (غررالحکم ، باب آرزو)
118. كسى كه اميدها فريبش دهد، اجل ها (و مرگها) دروغش را آشكار كنند. (غررالحکم ، باب آرزو)
119. كسى كه تكيه بر آرزوها كند پيش از رسيدن آرزو مرگش فرا رسد. (غررالحکم ، باب آرزو)
120. كسى كه اطمينان يابد به آرزو، مرگ، اطمينانش را قطع كند. (غررالحکم ، باب آرزو)
121. كسى كه آرزو هايش بسيار شد خوشنوديش (از زندگى و از خداى خود) كم شود. (غررالحکم ، باب آرزو)
122. كسى كه از آرزو هاى خود پيروى كند تعب و رنجش فراوان شود. (غررالحکم ، باب آرزو)
123. كسى كه يارى جويد به آرزو ها و از آنها كمك خواهد به افلاس و فلاكت دچار گردد. (غررالحکم ، باب آرزو)
124. مبادا آرزو ها و نيرنگها فريبت دهند، كه براى حماقت و بى عقلى همين بس است. (غررالحکم ، باب آرزو)
125. كسى كه به آرزو ها تكيه كند، آنها با او وفا نكنند. (غررالحکم ، باب آرزو)
126. محققا بر مى گردد شاخه ها بر ريشه هاى خود، و معلولها به علتهاى خود، و جزئى ها به سوى كلّى ها. (غررالحکم ، باب آرزو)
127. آرزوها ديده هاى بصيرت و بينائى را كور مى كند. (غررالحکم ، باب آرزو)